طراحی و ساخت واحد شیرين سازی مينی ريفاينری معيانات گازی

سولفور زدايي

ترکیبات گوگردی بصورت ناخواسته در میعانات گازی و برشهای حاصل از آن وجود دارند و میزان آن باید با روشهای مناسب تا حد تعیین شده توسط استانداردهای بین المللی کاهش یابد. گوگرد در برشهای مختلف نفتی بصورت گوگرد عنصری، سولفید هیدروژن (H2S)، سولفید کربنیل (COS)، دی سولفید کربن (CS2)، مرکاپتان (RSH)، تیوفن یا سایر ترکیبات گوگردی می باشد. 

در سالهای اخیر با گسترش یافتن قوانین زیست محیطی مربوط به مقدار گوگرد کل موجود در محصولات نفتی، روشهای متنوعی برای گوگردزدایی از میعانات گازی و محصولات نفتی توسعه پیدا کرده است که هر یک به نوبه خود مزایا و معایبی دارند. از بین این روشها برای گوگردزدایی از میعانات گازی، دو روش کاربرد و استفاده گسترده پیدا کرده­اند که عبارتند از:

  • گوگردزدایی هیدروژنی
  • گوگردزدایی شیمیایی

گوگردزدایی هیدروژنی که دو نوع معمولی و عمیق دارد، روشی بسیار کارآمد برای حذف انواع گوگرد و حتی نیتروژن موجود در برشهای نفتی می باشد و برای برشهای سنگین روش بسیار پربازدهی می­باشد. این روش علیرغم مزایای خاص خود، معایبی نیز دارد که اهم آنها عبارتند از:

  • کاتالیزور مورد استفاده در این فرآیند، کاتالیزوری بسیار کم­یاب و گرانقیمت است که بر پایه گاما آلومینای اکسترود و کروی بوده و تکنولوژی تولید آن صرفا در اختیار چند شرکت بین المللی می­باشد و خرید کاتالیزورهای مذکور از این شرکتها امری تقریبا غیرممکن می­باشد. البته در سالهای اخیر اعضاء این مشارکت اقدام به تحقیقات گسترده در این رابطه نموده­اند که در نهایت منجر به دستیابی به دانش فنی تولید هر دو نوع این کاتالیستها در مقیاس نیمه صنعتی شده است و بصورت اختراع در حال ثبت می­باشد. ولی برای اینکه کاتالیزورهای تولید شده در این روش در واحدهای صنعتی بصورت عملیاتی مورد استفاده قرار گیرند باید آزمایشات پایلوتی و تحقیقات سینتیکی وسیعی در این رابطه انجام گیرد که قطعا نیاز به زمان بیشتری خواهد داشت.
  • سینتیک واکنشهای انجام شده در داخل راکتور گوگردزدایی هیدروژنی بسیار گسترده و پیچیده می­باشد به گونه­ای که برخی از شرکتهای صاحب تکنولوژی در این زمینه، بیش از 8000 واکنش را در داخل این راکتور شناسایی نموده­اند که بررسی سینتیک این واکنشها قطعاً تاثیر مستقیمی بر روی طراحی این راکتور خواهد گذاشت. لذا بدون داشتن اطلاعات وافی و کافی در خصوص سینتیک واکنشهای مذکور عملاً نمی­توان گام موثری برای طراحی راکتور گوگردزدایی هیدروژنی برداشت. با نیل به این مهم نیاز به خرید لیسانس و دانش فنی از مبادی صاحب این تکنولوژی کاملاً احساس می­شود که با وجود تحریمهای بین­المللی انجام این کار بسیار پرهزینه و زمانبر می­باشد.
  • واحد گوگردزدایی هیدروژنی در دما و فشار بالا کار می­کند و ترکیباتی مانند هیدروژن و سولفید هیدروژن به وفور و با غلظت بالا در این فرآیند وجود دارند که نیاز به استفاده از متریالهای گرانقیمت را برای ساخت این واحد نمایان می­کند. از سوی دیگر، خود این فرآیند پیچیدگیهای خاص و تجهیزات ویژه­ای (مانند کمپرسورهای گاز هیدروژن) نیز دارد که مجموع این موارد در نهایت باعث می­شوند که این واحد تبدیل به یک واحد بسیار گرانقیمت گردد.
  • واحد گوگردزدایی هیدروژنی به تنهایی قابل بهره­برداری نبوده و برای شروع به کار نیاز به دو واحد دیگر نیز دارد که این دو واحد عبارتند از: واحد تولید هیدروژن و واحد شیرین سازی گاز با آمین. احداث دو واحد دیگر در کنار واحد گوگردزدایی هیدروژنی باعث بالاتر رفتن قیمت تمام شده و در نتیجه افزایش شدید هزینه سرمایه­گذاری ثابت و شرمایه در گردش کل مجموعه خواهد شد.
  • یکی از مهمترین گازهای خروجی از این واحد گاز سولفید هیدروژن می­باشد که نه تنها یک گاز شدیداً سمی و خورنده است، بلکه برای محیط زیست نیز بسیار مضر بوده و آلودگیهای شدیدی را ایجاد می­نماید. در واحد گوگردزدایی هیدروژنی برای دفع سولفید هیدروژن تولید شده فقط می­توان آن را به سمت مشعل مجموعه هدایت نموده و آن را سوزاند که در این حالت نیز مقادیر زیادی گاز اکسید گوگرد (SO2 & SO3) تولید خواهد شد و طبیعتاً جلوگیری از ورود این گازهای به اتمسفر هزینه­های جانبی زیادی را به مجموعه تحمیل خواهد نمود.
  • در واحد گوگردزدایی هیدروژنی علاوه بر واکنش ترکیبات گوگرددار و حتی نیتروژن­دار با هیدروژن، واکنشهای جانبی بسیاری نیز انجام می­شود که از مهمترین نتایج آن شکستن ترکیبات سنگین­تر و تبدیل آن به ترکیبات سبک­تر، شکستن نفتنها و تبدیل آنها به هیدروکربنهای خطی، و اشباع شدن ترکیبات آروماتیکی می­باشد که هر کدام از موارد مذکور بازده فرآیند پالایش برای خوراک میعانات گازی منتخب برای این Mini-Refinery را پائین آورده و تاثیر مستقیمی بر افزایش شدید هزینه­های سرمایه­گذاری و عملیات خواهد گذاشت.

با توجه به این نکته که خوراک میعانات گازی مورد نظر برای این Mini-Refinery یک خوراک بسیار سبک می­باشد و تقریباً سنگین­ترین برش موجود در آن را می­توان گازوئیل فرض نمود ( البته چیزی کمتر از 2% نفت کوره نیز در آن وجود دارد که با توجه به مقدار بسیار کم آن، نمی­توان آن را به عنوان محصول جداسازی و به بازار عرضه نمود و باید به عنوان سوخت در خود مجموعه مورد استفاده قرار گیرد)، بنابراین شکستن مولکولهای سنگین و تبدیل آنها به مولکولهای سبک باعث خواهد شد که میزان تولید گازوئیل و بنزین پائین آمده و مولکولهای مربوط به این دو برش شکسته شده و به مولکولهای سبک و نامطلوب از نظر اقتصادی تبدیل شوند.

از سوی دیگر نفتنها (یا سیکلوآلکانها) تاثیر مستقیمی بر روی عدد ستان محصول گازوئیل تولید دارد و با بالا رفتن میزان نفتنهای موجود در گازوئیل، عدد ستان آن نیز بالا خواهد رفت. در صورتیکه از فرآیند گوگردزدایی هیدروژنی برای گوگردزدایی میعانات گازی ورودی به مجموعه استفاده گردد، این نفتنها شکسته شده و تبدیل به هیدروکربنهای خطی خواهند شد که این مهم باعث پائین آمدن عدد ستان گازوئیل تولیدی خواهد گردید.

عدد اکتان محصول بنزین یکی از مهمترین پارامترهای محصول بنزین تولید در یک پالایشگاه می­باشد. آروماتیکها (ترکیبات حلقوی با حلقه بنزنی) از موادی هستند که عدد اکتان بالایی داشته و با افزایش مقدار آنها در محصول بنزین، عدد اکتان آن نیز افزایش خواهد یافت. حال آنکه در صورت عبور خوراک میعانات گازی از واحد گوگردزدایی هیدروژنی، ترکیبات آروماتیک موجود در آن شکسته شده و اشباع خواهند شد که انجام این مهم باعث پائین آمدن شدید عدد اکتان محصول بنزین تولید شده در Mini-Refinery خواهد شد. در این حالت حتماً به وجود یک واحد ایزومریزاسیون (یا کاتالیتیک ریفورمینگ) در انتهای فرآیند پالایش برای افزایش عدد اکتان بنزین تولیدی خواهد بود و قطعاً باعث بالا رفتن هزینه سرمایه­گذاری و هزینه­های عملیاتی خواهد شد.

علاوه بر موارد فوق الذکر، می­توان به مشکلات دیگری نیز اشاره نمود که عدم استفاده از فرآیند گوگردزدایی هیدروژنی را برای خوراک میعانات گازی اثبات نموده و بر استفاده از روش شیمیایی برای گوگردزدایی از خوراک تاکید می­نماید. لازم به ذکر است که روش گوگردزدایی شیمیایی نه تنها معایب روش گوگردزدایی هیدروژنی را در این مقیاس ندارد بلکه گوگرد موجود در خوراک میعانات گازی را تبدیل به یک محصول جانبی مانند اسید سولفونیک می­نماید که خود این محصول جانبی نیز می­تواند بصورت مستقیم به بازار عرضه شده و به فروش برسد. از سوی دیگر به دلیل عدم تولید سولفید هیدروژن (H2S) در سیستم گوگردزدایی شیمیایی دیگر نیازی نیست که مانند واحد گوگردزدایی هیدروژنی، تمامی متریالهای مورد استفاده در آن از استاندارد NACE MR-01-75 تبعیت نماید که این خود باعث پائین آمدن شدید هزینه­های سرمایه­گذاری و ساخت این واحد می­گردد. در بخشهای آینده توضیحات بیشتر و تکمیلی در خصوص چگونگی فرآیند و نحوه عملکرد آن ارائه خواهد شد.   




آمادگی همکاری و ارايه مشاوره مهندسی:

شرکت گسترش فرآیند شريف آمادگی خود را برای مشارکت در طراحی، ساخت و راه اندازی واحدهای مينی رفاينری بصورت کلی و جزئی اعلام می دارد.

اين شرکت می تواند پروژه های مينی رفاينری شما را در فازهای مختلف ذيل همراهی نمايد:

1- پروژه مهندسی و طراحی و ارايه مدارک مهندسی

2- پروژه مهندسی و طراحی و نظارت بر ساخت

3- پروژه مهندسی، طراحی، خريد و نظارت بر ساخت

4- پروژه مهندسی طراحی، خريد، نظارت بر ساخت و پيش راه اندازی و راه اندازی

5- تبديل واحدهای موجود از حالت بلندينگ به واحدهای جداسازی

6- پيش راه اندازی و راه راندازی

7- افزايش ظرفيت و رفع عيوب طراحی گذشته

8- افزايش اتوماسيون واحد جهت افزايش ظرفيت و کاهش هزينه های نیروی انسانی و کاهش خطاهای نیروی انسانی

9- طراحی و ساخت مجدد هر کدام از تجهیزات واحد مجمله برج تقطیر، کندانسور، سيستم وکيوم، مبدلهای حرارتی، ساخت کولينگ تاور های استاندارد، مخازن تحت فشار، سيستم حرارت مستقيم

10- تامين تجهیزات مورد نياز مطابق استانداردهای به روز دنيا با هزينه های پايين

           

شیرين سازی و سولفور زدايي
شیرين سازی و سولفور زدايي

 

                                  گالری تصاویر مينی رفاينزی