مینی پالایشگاه مینی ریفاینری (MINI REFINERY)

پالايشگاههاي نفت در مقیاسهای مختلف با هدف تبديل انواع نفت خام و يا ميعانات گازي به فرآوردههاي قابل استفاده توسط مصرف کنندگان متنوع ايجاد ميشوند. بدون شک دسترسي به منابع خوراک هيدروکربني، بزرگي و تنوع بازار فرآوردههاي پالايشگاهي و فناوري هاي منجر به توليد اقتصادي اين محصولات، مهم ترين عوامل تاثیرگذار بر مکان احداث پالايشگاه، ظرفيت آنها و همچنین تکنولوژی مورد استفاده در آنها ميباشند. در گذشته از آنجا که توليد نفت خام از ميادين بزرگ با ظرفيت و طول عمر بالا، امکان پذير بوده است و از سوي ديگر مصرف فرآوردهها در نقاط خاصي از کشور متمرکز شده و همچنين راندمان توليد در فناوريهاي موجود پايين بوده است، توجيهات کافي براي احداث پالايشگاههاي با ظرفيت بالا وجود داشته است. مجموعه عوامل فوق تمايل به بالا بردن ظرفيت واحدهاي توليد فرآورده را افزايش داده و اقتصاد متوسط پالايشگاهها را با افزايش ظرفيت جبران نموده است.
نگاهي به گذشته و توقف روند احداث پالايشگاههاي بزرگ در کشور و اتفاقات سالهاي گذشته نشان دهنده تغييراتي در اتمسفر احداث پالايشگاه ميباشد. تغييراتي از قبيل عمومي شدن استفاده از فرآورده ها در کليه نقاط کشور، رشد جمعيت شهرها و در نتيجه پراکندگي مراکز مصرف، وجود خطوط لوله نفت خام در گستره بزرگتري از کشور، افت توليد ميادين نفت و گاز بسيار بزرگ و لزوم به توليد رساندن ميادين کوچکتر در اقصي نقاط کشور، امکان يافتن واردات نفت خام از مبادي خارج از کشور (همانند طرح سوآپ) و همچنين دستيابي به فناوريهاي جديدتر و اقتصادي، توجيهات مناسبي براي احداث پالايشگاههاي کوچک و پراکنده در سطح کشور ایجاد میکنند. به اين ليست از دلايل ميتوان توجيهاتي نظير افزايش ضريب اطمينان در امنيت ملي در اثر پراکنده کردن واحدهاي توليد فرآوردههاي نفتي را نیز افزود. همچنين در خصوص کشورهاي همانند ايران که از وسعت سرزميني بالايي برخوردارند، پراکنده کردن واحدهاي توليد فرآورده با ملاحظه دسترسي به منابع خوراک، منجر به کاهش هزينه هاي حمل و نقل فرآوردهها ميگردد. با ذکر دلايل فوق مي تون به برداشت مناسبي از تعريف واحدهاي پالايشگاههاي با ظرفيت پايين دست يافت.




